به روش سازش ، به گونه‌اى كه ياد شد سموم بدن دفع شده و ويتامينهاى لازم گياهى كه بر انواع مصنوعى آن برترى دارند همراه با مواد متعدد معدنى موجود در گياهان به بدن مىرسند و بدين‌ترتيب اعصاب بيمار را بىجهت به هيجان در نياورده و تحريك نمىكنيم . در فصل بهار مىتوان عصاره جوى سبز تازه را گرفته به مقدار دو استكان يا بيشتر در روز به بيمار داد كه بسيار مفيد است . غذاى بيمار بايد به حد لزوم باشد تا بعدا به حالت ضعف و ناتوانى نيفتد . خوراك بايد متنوع باشد و ضمنا بيمار بتواند از عهده هضم آن برآيد . مىتوان سوپ جوجه ، يا سوپ گوشت گوسفند را با سبزى تهيه نموده بدان آلو ، آب‌ليمو ، يا ماست افزود تا ايجاد تحريك در اشتها نمايد . اگر بيمار حالت صفرائى و يرقانى داشته باشد بايد منضجى مركب از : ريشه كاسنى 3 ، خارخسك 3 ، بنفشه 2 ، نيلوفر 2 ، تخم كاسنى 2 ، بيدخشت 12 ، و يا شيرخشت 8 ل و عناب سپستان 20 دانه و نيز تنقيه‌اى از فلوس تجويز كرد . روز ديگر مسهلى از مغز فلوس 12 ، ترنجبين 14 ، تمر هندى 7 ، پوست هليله زرد 3 ، گل سرخ 1 ، نيلوفر 2 ، سنامكى 2 ، ريشه كاسنى 3 ، عنب الثعلب 3 ، روغن بادام شيرين 2 ل ، آلوبخارا 30 دانه و عناب سپستان 20 دانه داد . اگر بيمار دموىمزاج بوده و نياز به اخراج خون داشته باشد مىتوان در همان روز اول و دوم مقدار لازم خون كم كنند . چنانچه بيمار از حرارت زياد رنج برده و دچار عطش ، خفگى و يبوست شده باشد مىتوان يك تا سه كيلو آلوبخارا يا آلو برغانى را در آب جوشانيد به‌طورىكه آب آن هرچه بيشتر تبخير شود و سپس از مانده آب آن به بيمار بخورانند . بتدريج اين دارو كه مدر و ملين مزاج و مخرج صفرا مىباشد حرارت را فرومىنشاند و ادرار را روان مىسازد . در اينجا تنقيه فلوس نيز مفيد است . در روز چهارم مىتوان از مغز فلوس ، شكر سرخ ، بنفشه ، نيلوفر ، اسپرزه ، گل پنيرك و مانند آن براى تنقيه استفاده كرد . شربتى از آب‌ليمو ترش و آب ميوه‌هاى مختلف بويژه پرتقال ، نارنگى و هندوانه و همچنين آب خيار ، آب برگ خرفه ، آب انار ، آب آلبالو و گيلاس مفيد هستند . از دوغ و ماست كه بهترين داروى ضدعفونىكننده